Podsumowanie programu

"Wspólne kroki w Cyberświecie" 

W środę 5 czerwca 2019 roku  odbyło się podsumowanie programu profilaktycznego "Wspólne kroki w Cyberświecie". Miało ono charakter "gry terenowej", w której uczestniczyli zarówno uczniowie jak i ich rodzice. Uczestnicy podzieleni byli na drużyny.Każda drużyna miała za zadanie odnaleźć kopertę w swoim kolorze, następnie odczytać zadanie i go wykonać.  Za prawidłowe wykonanie zadania drużyna otrzymywała część hasła. Ułożenie całego hasła kończyło wspólną zabawę.

 

Aktywni, nie tylko w cyberświecie

 Na dzisiejszych zajęciach dzieci zastanawiały się nad tym, w jaki sposób można spędzać  swój wolny czas. W pierwszym zadaniu jakie wykonywaliśmy przypisywaliśmy różne czynności do poszczególnych pór dnia i nocy. I uświadomiliśmy sobie jakie mogłyby być skutki zaburzania rytmu dnia i nocy, albo rezygnacji z ważnych dla naszego organizmu aktywności, takich jak sen, czy sport. Następnie wymyślaliśmy zabawy, w które można się bawić wykorzystując różne sprzęty sportowe. Później bawiliśmy się w podawanie sobie piłki na czas. 

Przemoc i agresja 

 Tematem dziewiątych zajęć było zjawisko cyberprzemocy. Rozpoczęliśmy od pracy indywidualnej. Każdy dostał kartkę papieru, folię i pisaki. Naszym zadaniem było narysowanie tego co najbardziej lubi. Następnie wkładaliśmy swoje prace w koszulki i oddawaliśmy je koledze lub koleżance z ławki. Osoba, która otrzymała rysunek mogła coś w nim zmienić. Po kilku minutach rysunki wracały do właścicieli. Po wykonaniu i omówieniu tego zadania, doszliśmy do wniosku, że gdy coś robimy bez pytania

z rzeczami, które  nie należą do nas, to ktoś może być z tego niezadowolony. 

Tak się też dzieje w Internecie i wtedy to się nazywa cyberprzemoc. Niewłaściwy, niegrzeczny, obraźliwy komentarz w Internecie.

 

Następnie pracowaliśmy w grupach.   Każda grupa dostała emotikon: strach, złość, smutek, radość. Naszym zadaniem po usłyszeniu komunikatu było podnieść odpowiedni emotikon. Po wykonaniu zadania doszliśmy do wniosku, że zanim coś napiszemy w Internecie lub powiemy to musimy to przemyśleć  i zastanowić się co po przeczytaniu będzie czuła ta osoba.

 

Następnie zastanawialiśmy się nad tym, co może zrobić Rysia i Tolek, kiedy przeczytają nieprzyjemne komunikaty  w Internecie.

Specjaliści ds. emocji 

Ósme zajęcia rozpoczęliśmy od zabawy związanej z emocjami. 

Następnie pracowaliśmy z "zegarem emocji". Każda grupa otrzymała jedną emocję, miała za zadanie, określić czy jest przyjemna czy nieprzyjemna. Następnie  zastanowić się nad tym, co można zrobić,  by wskazówka zegara emocji mogła się przesunąć na przyjemną emocję. Na zakończenie pani włączyła nam muzykę relaksacyjną i wykonywaliśmy ćwiczenia relaksacyjne. 

 

Nasze emocje

Podczas siódmego spotkania rozmawialiśmy o  emocjach. Uczniowie wymieniali emocje i przedstawiali je za pomocą buźki. Następnie za pomocą ruchu, gestu i mimiki demonstrowali emocje i rozpoznawali je. Do zabawy wykorzystaliśmy też  "zegar emocji". Zastanawiali się nad tym, w czym pomaga nam strach, złość i smutek, i co mogłoby się stać, jeżeli byśmy ich nie czuli.

Gdy poznajemy kogoś przez Internet

Podczas szóstego spotkania próbowaliśmy odpowiedzieć na pytania: co to jest anonimowość? czy można być anonimowym w sieci? Czy wiemy z kim rozmawiamy przez Internet? Co myśli i czuje osoba, która do nas pisze? Czy można w jakiś sposób pokonać anonimowość w Internecie?
Na przykładzie ćwiczenia z wiadomościami wrzucanymi do pudełka przekonaliśmy się, że nie zawsze jesteśmy w stanie rozpoznać z kim rozmawiamy komunikując się za pośrednictwem Internetu.
 Następnie pracowaliśmy w grupach. Pani podzieliła nas na grupy zielonych i czerwonych. Czerwoni odpowiadali na pytanie: Dlaczego należy być ostrożnym poznając kogoś przez Internet?Zieloni: W jaki sposób Internet może pomagać w poznawaniu ludzi
i w dowiadywaniu się , co się dzieje z ludźmi , których znamy? Jakie możliwości daje Internet w relacjach z innymi ludźmi?

Rozmowy w Cyberświecie

 

W trakcie kolejnego spotkania uczniowie rozmawiali o sposobach komunikowania się przez internet. Dowiedzieli się, że język szakala to język przemocy, a język żyrafy to język porozumienia. Każdy losował zdania i oceniał jakim językiem posługuje się osoba używająca takich słów.

Język szakala to:

·      -   Krytykowanie i ocenianie innych, sprawianie im przykrości;

·       -  Stawianie żądań i oczekiwanie, że inni będą je spełniać bez względu na to jak się czują, czego potrzebują;

·      -  Narzucanie swojego zdania, nie patrząc, że ktoś może chcieć czegoś innego;

·       -  Obrażanie innych;

Język żyrafy to:

·     -    Mówienie o własnych uczuciach i o tym czego potrzebujemy;

·    -     Słuchanie innych i próba zrozumienia ich potrzeb;

·    -     Odnoszenie się do innych z szacunkiem, nawet jeśli mamy inne zdanie;

·     -    Mówienie o tym co widzimy bez osądzania i oceniania;